Perron onrust.: Zo voorkom je dat we elkaar omver lopen..

Na al jullie reacties, konden wij natuurlijk niet stil blijven zitten. Daarom brengen we #CoJo opnieuw in de praktijk. Stagiaire Rosalie vervolgt haar zoektocht naar rust op het perron en schreef – aan de hand van jullie tips en suggesties – een oplossingsgerichte column.

Foto: Rosalie Griffioen

Het is weer zover, ik ben te laat weggegaan van huis. Ik stap de roltrap op en hoop dat de trein nog op het perron staat. Ik krijg een duw in mijn rug. Een jongen die vraagt of hij er even langs mag. Hij snelt met twee, drie treden omhoog. Helaas is zijn trein al weg en ik zie hem binnensmonds vloeken. Mijn trein staat er nog wel en een paar mannen proberen binnen te komen, terwijl er nog mensen uitstappen. Het is weer eens een gedring en geduw op het perron, iets waar ik in mijn vorige column ook al over schreef.

Test met trein
In de trein zak ik neer op een bank en mijn hoofd stroomt vol met gedachten. Is het niet vreemd dat we in Nederland zoveel met de trein reizen, maar nog steeds niet weten hoe we ons moeten gedragen op weg naar die treinen toe? Die onrust is veel minder aanwezig op metrostations.

Natuurlijk heeft het ermee te maken dat metro’s vaker rijden. Je hoeft dus niet te stressen als je hem mist. Zou een tienminutentrein kunnen helpen? Vanaf 10 december rijdt er om de tien minuten een intercity tussen Amsterdam, Utrecht, Den Bosch en Eindhoven, las ik vorige maand verrast. NS en ProRail testen dit systeem vanaf september op de woensdagen.

Resultaten
Onderzoeksbureau Citisens onderzocht in opdracht van de NS hoe de reizigers dit vinden. Van de 1300 deelnemers is 90 procent positief. 56 procent houdt zich niet meer bezig met vertrektijden, en 57 procent vindt sneller een zitplaats.

Er klinkt nog wel kritiek van Rover, de vereniging van en voor reizigers die zich inzet voor goed openbaar vervoer. De aansluitingen op andere treinen is niet overal goed. Toch blijkt uit het onderzoek van Citisens dat 85 procent van de reizigers die op een sprinter overstapt, positief is. En het is minder druk op perrons van grote stations.

Het plan is om uiterlijk in 2018 zes intercity’s per uur te laten rijden op de drukste trajecten in ons land, en twee tot zes stoptreinen. Ik juich dit initiatief toe, maar zouden mensen elkaar hierdoor niet meer omver lopen?

Suggesties
Er zijn namelijk ook andere redenen dat het op metrostations minder druk is, mailde Léon Tebbens van reisorganisatie Rover. Hij merkte bijvoorbeeld op dat deze stations gebouwd zijn voor grote stromen mensen. De perrons zijn vrij van obstakels zoals trapgaten, wat hij handiger en veiliger vindt dan smalle treinperrons waar van alles in de weg staat. Het lijkt me iets om rekening mee te houden bij het bouwen of verbouwen van treinstations.

Daarnaast is er volgens Tebbens meer gedoe in Nederland dan in andere landen. Dit wordt vaker genoemd, ook door Winette van der Graaf, inwoner van Londen. Engelsman Stuart schreef er zelfs een grappige blog over. In vier stappen bekritiseert hij hoe wij Nederlanders in de rij staan voor de trein. En Eveline Kersten zag dat het er in Japan heel anders aan toe gaat. “Een van de drukte steden van de wereld is Tokio en daar wachten ze ook gewoon op hun beurt.”

Zones en stroken
Groene en rode zones op het perron, zoals in Mexico, zorgen er misschien voor dat mensen zich anders gedragen. Petra Griffioen vertelde hoe het in dit Zuid-Amerikaanse land is geregeld: “De groene zone is een wachtplek voor de instapper. Op het rode gedeelte mag niemand staan, want daar openen de deuren zich, zodat reizigers rustig uit de trein kunnen komen.”

Het idee van Raphaël Gallis is hiermee vergelijkbaar. “Maak stroken op het perron. Één dicht langs de rand van het perron voor instappers, de andere richting de uitgang voor uitstappers.”

Verder pleit hij ervoor dat de trein op een vaste plek op het perron stopt, en dat deuren in de trein alleen bestemd zijn voor in- of uitstappen. Op deze manier kunnen mensen op het perron meteen instappen, terwijl anderen via een andere deur de trein verlaten.

Voorstel
Mij lijkt de oplossing dat je treinen vaker laat rijden goed, gecombineerd met de andere vondsten. Net als ik hier verder over nadenk, komt de conducteur langs en ik vraag me af wat hij ervan zou vinden. Dan hoor ik de jongens naast me een grove toon tegen hem aanslaan. Ik schud mijn hoofd en deel mijn gedachten niet, maar deze laten me de rest van de reis niet meer los. Natuurlijk moeten we ook iets aan ons gedrag doen, maar ik denk dat de NS wat kan opsteken van jullie ideeën. Hopelijk nemen ze deze over en komt er uiteindelijk meer rust op het perron.

Heb je gezien welke elementen van #CoJo in dit verhaal zitten? Deze column is oplossingsgericht, de kop is constructief en het slot bevat een perspectief. Toch bekijkt Rosalie de situatie met een kritische blik, en dat is belangrijk bij CoJo.  Daarnaast heeft ze jullie als lezers betrokken bij het thema, en haar column geschreven op basis van verschillende reacties die ze kreeg.

 

FacebookTwitterLinkedInEmail