“Het is niet zo negatief als dat ze in andere artikelen voordoen.”

Windesheimstudent Vincent Corjanus leerde tijdens de opleiding over constructieve journalistiek, en bracht het meteen in de praktijk. Hij schreef over de Vredesmuren in Belfast. “Het is niet zo negatief als dat ze in andere artikelen voordoen. Het gaat erom dat je alle kanten van het verhaal laat zien.”

Foto: Vincent Corjanus

Hoe kwam je op het idee om iets met dit onderwerp te doen?
“Mijn vader raadde mij de NPO-documentaire aan over de Vredesmuren in Belfast. Deze 21 kilometerslange muur is gebouwd na de geweldige rellen tussen katholieken en protestanten in de jaren ’60. Het is al twintig jaar vrede, maar ze leven nog steeds gescheiden van elkaar. Ik vond het interessant en tegelijkertijd heel apart, zeker voor een land dat nog in de Europese Unie zit. Toen ik er zelf liep, kwam ik erachter dat het helemaal niet zo zwart-wit is als dat ze in die NPO-documentaire schetsten.”

Vincent Cornjanus (1995)  is dichter, singer-songwriter en journalist. Hij begon in 2016 met de studie jouralistiek op Hogeschool Windesheim.

Hier vind je zijn artikel over de Vredesmuren in Belfast.

Het valt allemaal wel mee?
“Ik kreeg een hele andere kijk toen ik in gesprek ging met de lokale bevolking. Natuurlijk zijn er mensen die het nog lastig vinden, maar je ziet wel dat er iets verandert, vooral bij de jongere generatie. Ik kwam bijvoorbeeld een jong koppel tegen; de een was protestants, de ander katholiek. Zij zeiden tegen mij: ‘Die muren staan er wel, maar het is meer symbolisch. Het houdt ons niet tegen.'”

Toch laat je ook zien wat moeizaam gaat. Een lokale journalist vertelde je dat het niet makkelijk wordt om de muren te verwijderen, omdat er nog ‘psychologische muren’ zijn.
“Ja, dat klopt. Er is geen gevaar meer, maar sommige mensen vinden het nog lastig. Het stadsbestuur besloot in 2013 dat de muren in 2023 gesloopt moeten zijn, maar het is de vraag of dat gaat lukken. Dit heeft ook te maken met de BREXIT; het zorgt voor veel onrust.”

Waarom dan toch deze constructieve insteek?
“Er is veel geschreven over het verleden. Ik had geen zin om oude prak op te warmen en wilde verder gaan waar de meeste artikelen ophouden. Er is meer dan wat je aan de oppervlakte ziet. Daarom sprak ik ook met die lokale journalist. Hij noemt zichzelf ook wel ‘peace journalist’. Ik moest en zou hem interviewen.”

Wat spreekt je zo aan in zijn werk?   
“Hij heeft een nieuwsplatform genaamd Shared Future News; dat is een constructief platform dat aandacht besteedt aan onderwerpen waar mainstream media niet over berichten. Ze werken vrijwel zonder deadlines om meer tijd te kunnen besteden aan peacebuilding in Noord-Ierland. Dat is zo anders dan de klassieke vorm.”

Je hebt op Windesheim geleerd over de HOUVAST-methode. Welke elementen hiervan zie je terug in jouw reportage?
“Mijn reportage is sowieso hoopvol. Jongeren houden zich niet zo met de muur bezig. Dat is belangrijk, want zij zijn de toekomst. Daarnaast probeer ik context te bieden. Als iemand over die muren hoort, denkt hij of zij al gauw aan de Berlijnse Muur. Ik dacht eerst ook: ‘Jeetje, staan er nu nog zulke grote lange muren? Hoe dan?!’ Het is heel belangrijk om perspectief te bieden.”

Als je iets zou kunnen meegeven aan studenten en journalisten die ook graag experimenteren met constructieve journalistiek, wat zou dat dan zijn?
“De makkelijkste weg is natuurlijk een platvloers verhaal. Maar dat is naar mijn mening niet iets waar je jezelf mee uitdaagt. Je moet eigenlijk in je verhalen gaan wonen. Dat heeft heel positief uitgepakt in Belfast, en dat voelt echt goed. Dat gevoel gun ik anderen ook.”

FacebookTwitterLinkedInEmail