Constructieve journalistiek: het mag wel wat opbouwender

Hoofdredactioneel commentaar van Hille van der Kaa, hoofdredacteur BN DeStem, 19 november 2016


Het mag allemaal wel wat positiever in de journalistiek, stelt de Deense journalist Cathrine Gyldensted. Dagbladen moeten volgens haar niet alleen wijzen naar wat fout gaat, maar zelf actief zoeken naar oplossingen. ‘Constructieve journalistiek,’ zoals ze het noemt, richt zich op de toekomst in plaats van het verleden. Minder gericht op het conflict, meer gericht op een mogelijke uitkomst. Minder schrijven over de problemen in de zorg, meer schrijven over hoe we deze problemen op kunnen lossen.Weg met al die negativiteit, hallo frisse blik.

hillevanderkaaHet is een tijdje geleden dat ik haar boek From mirrors to movers las over constructieve journalistiek. Destijds raakte het me niet zo. Totdat acht studenten van de Windesheim Hogeschool Journalistiek me onlangs met een fijnmazige analyse op de niet altijd even constructieve feiten van BN De- Stem wezen.

Het zit soms in kleine dingen. Zo richten we ons in de koppen vaak op het probleem. U ziet regelmatig krantenkoppen voorbijkomen van het kaliber ‘Bewoners vrezen…’ of ‘Bewoners in verzet tegen…’ Terwijl er dan vaak in hetzelfde artikel een oplossing staat die wij niet direct in het oog laten springen. Verder hebben we er nogal een handje van om mensen die het moeilijk hebben weg te zetten als slachtoffers. Soms sla je de krant open en lijkt het alsof er alleen maar zielige mensen bestaan die geholpen moeten worden. Op zo’n moment geven geen representatieve weergave van wat er die dag om u heen gebeurt. Dan doen we het naar mijn idee niet goed.

Het gaat voor een krant als BN DeStem om de juiste balans. We sluiten onze ogen niet voor misstanden, maar onze journalisten moeten net zo graag het goede willen zien. We moeten kritisch zijn, maar niet onnodig chagrijnig.   Soms maken we mooie constructieve verhalen. Denk aan het manifest van Hugo Borst. Zijn persoonlijke hartenkreet zorgde voor een lawine aan reacties, tot en met die van de staatssecretaris toe.

Maar niet alleen Borst zorgde voor beweging. Zo schreef onze Marja Klein Obbink een aantal weken geleden over Huntington- patient Joyce van Blerck. Een prachtig verhaal waar niet alleen ellende, maar ook de hoop op een oplossing uit sprak. Mede door dit artikel in onze krant deed Joyce later haar relaas in De Telegraaf en bij het televisie programma Pauw. D66 pakte na al het mediageweld de handschoen op voor meer onderzoeksgeld. Op zo’n moment zet je iets in een stroomversnelling.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat wij als BN DeStem nog wat vaker kunnen kiezen voor de oplossing in plaats van het probleem. Zonder activistisch te worden, want activisme zie ik niet als onze taak. Het gaat om de feiten. Maar wij zijn ook een regionaal nieuwsmedium dat trots is op het gebied waar we uitkomen.We willen net als u dat we hier met zijn allen goed kunnen leven. Kritische, maar vooral ook opbouwende verslaggeving van wat er om u heen gebeurt helpt daarbij. En dan kunnen we best wat vaker schrijven wat hierbij wel goed gaat.

FacebookTwitterLinkedInEmail